Desktop Versie
 
 
Reisverslagen

 

 

 

Ondanks de onfortuinlijke afloop van de motorvakantie 2014 stond voor mij vast dat ik weer wilde motorrijden. Ik was nog half kreupel toen vorig jaar in december, tijdens een ziekenbezoek van de 3 motormaten waarmee ik inmiddels al 4 jaar naar de Alpen ga, werd besloten om ook dit jaar weer samen op pad te gaan. Daar ik ziek thuis zat en dus tijd in overvloed had werd democratisch besloten dat ik de voorbereidingen zou treffen. Voor mij begon de vóórpret met het maken van 8 routes en het reserveren van 6 hotelletjes.

 

 

Het Plan
Al geruime tijd stond “Route des Grandes Alpes” (RdGA) op het verlanglijstje.  Dit moest de heenweg worden. De terugweg werd gepland over een deel van de Route Napoleon en als dessert zouden we nog effekes de Vogezen doorkruisen. In hoofdlijnen was het plan snel klaar. O ja, er moest ook een dagje met gravel worden ingepland.

 

De hoofdrolspelers: 2 Vstroms en 2 GS'sen


 

 

Route des Grandes Alpes
De "Route des Grandes Alpes" is de ongeveer 700 kilometer lange route over de mooiste en de hoogste bergpassen van de Franse Alpen, van Thonon-les-Bains aan het meer van Geneve naar Menton aan de Middellandse Zee. Voor het ontstaan van deze fraaie route moeten we terug naar het begin van de vorige eeuw, toen de Alpen nog nauwelijks ontsloten waren en auto's en toerisme in opkomst waren. In 1909 gaf Touring Club la France het startsein voor de aanleg van de Route des Grandes Alpes. In 1913 werd de verbinding officieel geopend en kon de route naar Nice in 5 dagen worden afgelegd. In 1937 werd de route over Col d'Iseran geopend en in 1970 de route langs de Cormet de Roselend. Met de aanleg van snelwegen is het belang van de route als verbinding naar het zuiden sterk verminderd. Meer dan ooit is voor menig reiziger op de Route des Grandes Alpes de weg zelf tot doel verworden. Dat geldt met name voor ons motorrijders. Om het allemaal nog iets aantrekkelijker te maken voor ons zijn in 1995 enkele aanpassingen aangebracht in het verloop. Zo is het drukke dal naar Chamonix vervangen door Col de la Colombière en Col de Aravis. En het eindpunt is niet meer Nice, maar het kleinere en gezellige Menton.                                                                                
Wij hebben deze schitterende route in drie dagen gereden. Ik zal jullie niet vermoeien met het benoemen van alle cols maar het is echt een hele waslijst met daarin een aantal  bekende cols van de Tour de France. Bijvoorbeeld de Col du Galibier en col du Telegraphe.

 

Soms was het effe zoeken…
De weg is uhhh,  weg…

 

Gravelen
Om een dagje “Gravelen voor beginners” te vinden werden de boeken van Harald Denzel geraadpleegd, wellicht bij velen bekend. De keuze viel op een combinatie van “Die Assietta-kammstrasse” en “Colle delle Finestre”, gelegen aan de italiaanse kant, niet ver van Grenoble. Dit zou mooi passen in de reeds geplande RdGA.

 

Helaas was het die dag mistig en regenachtig, dus werd besloten om het graveldeel te beperken tot de Colle delle Finestre. In de motregen naar het startpunt: Susa (bovenaan op de kaart), vervolgens via een berg spagettie van zeer krappe haarspeldbochten (oranje route) naar het eind van de asfalt en het begin van de gravel… (zie onder)

 

Het is mistig en de wereld dus klein. Soms echt maar een paar meterkes groot. Effe ontstaat een discussie wat we doen. Zijn we nog wel goed bezig? En wat als het fout gaat?  Tja, ik ben gvd toch niet uit Eijsden helemaal hier naartoe gereden om nu om te draaien. Nondeju door!!!

Zo geschiedde, door de mist glibberen en glijen we als echte onervaren offroad toeristen, met de billen dichtgeknepen, verder naar boven. Geen hond tegengekomen. Maar gelukkig klaart het heel even een beetje op zodat een foto kan worden gemaakt… en weg is het uitzicht. Maar niet iedereen is even blij met het uitzicht..

 

 

Zonder dat ik het in de gaten heb zijn we plotseling boven. In de mist zie ik schimmen bewegen. Blijkt een groep van 10 duitsers met crossmotoren te zijn die onder leiding van een gids onze oorspronkelijk geplande route rijden. Gelukkig kwam er een paar minuten meer zicht zodat wij de verplichte topfoto’s konden maken. De euforie van de duitsers over hun prestatie maakte plaats voor verbazing en respect toen zij zagen met welke motoren wij naar boven waren gekomen…
Na het nuttigen van een ‘snelle jelle’ of een ‘vlugge japie’ besloten we door te rijden, op zoek naar asfalt.
Voor de ervaren offroad rijder is dit parcours wellicht een piece of cake, maar voor ons was het een echt spannend avontuur, zeker in die omstandigheden. Smaakte naar meer, tenminste voor mij.

 

Côte d'Azur
Na het dagje gravelen vertrekken we vanuit Grenoble voor de laatste etappe van de RdGA richting Menton. De bergen van Alpes de haute Provence zijn merkbaar minder hoog dan in de Hautes Alpes maar ab-so-luut niet minder interessant om te rijden. De vele sporen op de weg laten zien dat hier regelmatig flink wordt gegumd.  Ook de Vstrom krast regelmatig op het asfalt. Het is nu tijd voor Yolo en Carpe diem.

 

Het eindpunt van RdGA, Menton.

 



 

Route Napoléon en Vogezen
Na een avondje in subtropische sferen te hebben doorgebracht en te hebben geslapen in een deftig hotel beginnen we aan de terugreis. Geen autoweg maar via een bochtige kustweg boven langs Monaco, richting Gorge de Daluis. Effekes terug naar de hoge alpen om nog Col de la Cayolle mee te pikken en vervolgens bij Gap wordt Route Napoléon (RN85) opgepakt. Vanaf hier kon het gas er echt goed op tot het volgende hotel in de bergen nabij Grenoble.  Volgende ochtend een paar uurtjes autoweg richting de Vogezen. Daar nog wat meer en minder bekende pasjes en wegen genomen om vervolgens te overnachten in Gérardmer. Helaas zit het er weer op en rest ons morgen alleen nog de reis naar huis. Ach, ook fijn, naar Eijsden, Zuzana, de kids en Bobby.


 



Gorge de Daluis 



Lac Blanc in de Vogezen

Dit jaar geen brokken!
Een tevreden MMC’er,
Eric